Categorieën
Artikels jaarboeken

DE PREDIKHERENHOEVESTRAAT

DOMINICANEN TE REET
door A.M. Bogaerts1Bogaerts, A.M. “Dominikanen te Reet” in: Dominikaans Leven, nr. 6 (1982).

De Dominicanen, predikbroeders of predikheren, stichtten een klooster te Antwerpen in 1243. Dit klooster groeide tot een gemeenschap van 60 tot 80 man en bloeide eeuwen lang tot aan de Franse Omwenteling. Op 19 december 1796 werden de paters en broeders uitgedreven.2A.M. Bogaers o.p. Repertorium der Dominikanen in de Nederlanden. Deel l. Antwerpen-Lier. 1981, p.8.Zo’n kloostergemeenschap moet gevoed worden, moet kunnen wonen, moet de nodige levensmogelijkheden en bestaansmogelijkheden bezitten. Daarvoor is een sterke kloostereconomie nodig. Gezien de stad Antwerpen binnen zijn enge wallen geen gelegenheid gaf om een zelfstandig en gesloten economisch bestaan te vormen, werd in de omstreken van Antwerpen naar gronden en beemden en bossen gezocht om er zelf aan landbouw en veeteelt te doen en daardoor het nodige voedsel voor die 60 a 80 man te kunnen aanbrengen.

Zo hadden de predikheren van Antwerpen bekomen dat het “eerste visrecht te Oosterweel” aan hen werd toegewezen en dat ze in hetzelfde dorp een grote boerderij bemachtigden. 
Op de kaart van Luycken (Het belegh der stadt Antwerpen in den jaeren 1584 en I585) schrijft Lode Meys, “vinden wij alleen die hoeve, samen met de kerken een “stinckhuys” aangeduid. Ook de “Nieuwe Caerte I638 ” en de “Caerteguratieve 1656 beide getekend door Verbist en berustend in het Stadsarchief duiden alleen de Predikherenhoeve aan”.3Lode Meys: Oosterweel, verdwenen maar niet vergeten, 1981, p.38.

Door dijkbreuken, overstromingen en oorlogen moet dit alles verloren zijn gegaan. Hetzelfde gebeurde trouwens met “Predikherenbosch” te Berendrecht. Alleen de predikherenhoeve te Reet zorgde gedurende honderden jaren voor voedsel tot ze door de Franse bezetting in 1798 werd afgenomen en verkocht.

Foto: R. Sirjacobs