Categorieën
Begraafplaats Erepark

EREPARK BOOM

EREPARK 

Op het erepark van de begraafplaats in Boom liggen 84  slachtoffers begraven die tijdens WOI&WOII het leven lieten of zich hebben ingezet voor het Vaderland. Dit zijn zowel militairen, weerstanders, politieke gevangenen maar ook burgerslachtoffers.

Raadpleeg hier de lijst van personen die op het erepark een laatste rustplaats kregen.

Op 14 november 1948 werd het standbeeld van Simon Goossens ingehuldigd. Op 21 september 1952 werd een asurn uit het concentratiekamp ‘Teufelsberg’ bijgezet als eerbetoon aan de politieke gevangenen die het leven lieten in de concentratiekampen.

De toegang van de begraafplaats bevindt zich in de Kerkhofstraat.

Categorieën
Begraafplaats Erepark

BEN CAREMANS

Uit tijdschrift ‘De Bron’ schooljaar 1948-1949 (te raadplegen in de bibliotheek van Ten Boome)

De lijdensweg van een onder de vele
Oud-leerlingen van onze R. M. S.
BERNARD CAREMANS Door G. Caremans

Jeugd.
Ben werd geboren in een vrij land. Zijn ouders waren vredelievende mensen. Hij leerde vrij denken in goede scholen! Hij werd een flinke jonge kerel wiens gouden hart weerspiegelde in zachte ogen.

1940.
« Feldgrau » verhardde Ben’s zachte ogen.
« Zwart » schiep haat in zijn gouden hart.
De tred van een vreemde laars op Belgische bodem was als een deuk op zijn fiere borst. Ben trad in het verzet.
Anderen, meestal jongeren ook, voelden zoals Ben. Zij kenden mekaar reeds lang : ze komen uit dezelfde school.
Zij spanden hun geestdriftige, jeugdige krachten te saam, zonder duidelijk doel, doch bezield met een zelfde vastberaden wil : weerstand bieden! Langzaam maar zeker breidde de cel uit tot een flink georganiseerde verzetsgroep. Over de «Zwarte Hand» werd in de ganse streek gesproken — gefluisterd — hun durf bewonderd. Doch verraad sloop in de rangen en het fatale gebeurde : op 28 October 1941 werd Ben en de bijna volledige groep
gearresteerd.

Ben’s lijdensweg.
In het beruchte fort van Breendonk werden de gevangenen verzameld en maakten ze voor het eerst kennis met de Nazi-begrippen over gerechtigheid. Weldra werden zij naar de gevangenis van de Begijnenstraat overgebracht en in cellen «gepropt». Onvoldoende voeding en slechte behandelingen konden evenwel de moraal van onze jongens niet aantasten. Het bewijs ervan vind ik in de enkele brieven — toen mochten zij nog schrijven — die wij van Ben ontvingen :
— Denk maar alle dagen : « Vandaag komt hij naar huis! ». Eens zal het wel waar zijn !
— Ik hou het aangezicht steeds naar de zonzijde gericht, zo valt de schaduw achter mij.
— Blijf optimist tot in de kist. Want optimisme bouwt bruggen over afgronden waar pessimisme blijft voorstaan.
— Het zou wel kunnen dat het vlees in de gevangenis blijft, maar de beenderen, hetzij met krukken: stootkar, sjees, of kindervoiture, komen toch terug naar huis. Vijf maanden verbleven onze gevangenen in de Begijnenstraat. Daarna werden zij verplaatst naar St. Gillis (Brussel). Na drie maanden totale afzondering — geen brieven meer, geen pakjes meer —, slaagden zij er toch in ons te berichten, dat zij naar Duitsland werden gezonden om er, zo werd hun beloofd, op hoeven of in fabrieken te gaan arbeiden… In de donkere hall van het Noordstation, de ochtend van 29 Juni 1942, na 8 maanden pijnlijke scheiding, zagen wij Ben weer. Feldgendarmen en gestapisten weerhielden ons op «veilige» afstand van de wagen waarin wij, tussen al die gekende doch zozeer vervreemde gezichten, Ben ontwaardden. Wat brachten die weinige, hartroerende ogenblikken een innig geluk in onze harten. Doch, toen de trein aan de horizon verdween, al onze dierbare verwanten met zich meevoerend, hadden wij Ben voor ’t laatst gezien…

Ter bestemming, Wupperthal, aangekomen, werden alle illusies vlug ontnomen : de «arbeid op hoeven of in fabrieken» was in werkelijk de opsluiting in een doffe, reusachtige gevangenis. Ik herinner me de woorden van Gustaaf Vivijs in zijn. boek: Onder Duitsen Knoet : «We waren er beter geborgen dan de millioenen in een brandkoffer.» Voor alle arbeid kregen ze soldatenlaarsjes te vervaardigen… in de cel!

En, O heldenmoed, sommigen weigerden zelfs dit werk, een tijdverdrijf, te verrichten ! Liever boeten… en hoe!! Reeds 12 maanden waren ze te Wupperthal opgesloten toen een bombardement de gevangenis grotendeels vernietigde. De gevangenen werden, geëvacueerd naar..: Esterwegen. Esterwegen… verlatenheid in de Westfaalse
moerassen. Esterwegen… een broeinest van besmettelijke
ziekten. Esterwegen… zoals vele andere : een concentratiekamp, instrument van het nazistisch geweldregime. Esterwegen is de laatste schakel van Ben’s lijdensketen. Zijn tot uitputting gefolterd lichaam was niet meer bestand tegen verdere martelingen.

Ik vertaal hier enkele woorden van Abbé Froidure, politiek gevangene, aalmoezenier van het kamp, die Ben bijstond tot het droevig einde :
« Vooravond van Kerstmis 1943 :
Ben is er zeer slecht aan toe. Diphteris heeft sterk het hart en de spijsvertering geschokt. Sinds enkele dagen hebben rode koorts en bronchitis de temperatuur doen stijgen tot 39 á 40 graden. Hij kan niet het minste voedsel slikken. Hij verzwakt van uur tot uur. De spraak wordt moeizaam.
Zal hij de nacht doorhalen ? KERTSNACHT !

Hij is bewust van zijn toestand. Hij weet ook dat een «feestje» werd voorbereid. Hij voelt dat zijn  tegenwoordigheid zal storen en vraagt om naar de kamer der afgezonderden te worden gebracht. Welk een  fijngevoeligheid! Op een stap van de dood vreest hij zijn mede-martelaren van een ontspanning te zullen beroven. Hij vraagt nog enkele vrienden te zien ; met alle mogelijke
voorzorgen — het is doodsgevaarlijk — wagen ze het naar onze barak te komen. Hij vraagt hun, wanneer zij zullen terug zijn thuis, zijn ouders te willen groeten…

Kort na de H. Mis, zonder een spasme, zonder een hik, bijna onmerkbaar, ontsnapt hem de laatste zucht… Voor het grauwe linnen dat akelig de holten van dit ontvleesde lichaam omhelst houden enkele vrienden de erewacht, uit verkleefdheid, uit fierheid… en om het te vrijwaren tegen ratten!»
(Abbé Froidure : « Le Calvaire des Malades au Bagne d’Esterwegen» ).

Ben bracht het hoogste offer. Zijn misdaad ? Hij had zijn Vaderland lief ! Onmenselijke beulen overwonnen zijn jeugdige krachten ; maar konden zijn eer niet bezoedelen.
Ben’s beenderen kwamen niet weer met krukken, noch in een stootkar, noch in een, sjees, noch in een kindervoiture… Ben’s beenderen werden teruggebracht in een koude, zinken kist…

Ben rust nu in zijn geliefde aarde op het Erepark van zijn zo zeer beminde geboorteplaats. Ben lijdt niet meer.
Dat men het nooit vergete!…

Categorieën
Begraafplaats Erepark

DE WEERDT PIETER

PIETER DE WEERDT

INDEX EREPARK

Pieter Alfons De Weerdt °Boom 16-5-1905 +Opladen-Leverkusen (D) 12-4-1945

Zoon van Valentijn & Maria Paulina Ramael
Ongehuwd, steenbewerker, woonachtig Noeveren 349 in Boom

Herbegraven in Boom op 18 juli 1948

Categorieën
Begraafplaats Erepark

COOL ADOLF

ADOLF COOL

INDEX EREPARK

Judocus Adolf Cool °Willebroek 5-12-1905 +Saint-Martin-lez-Boulogne (F) 21-5-1940

Soldaat 1e klas,  legerdepot 6 ontvangst en verzendingen. Stamnummer 131/74753. Begraven in  Saint-Martin-lez-Boulogne (graf nr. 42). Overgebracht naar Boom in mei 1949. Herbegraven in Boom op 24 september 1949. Woonachtig Bosstraat 38.

Zoon van Jan Frans & Mathilda Claessens
Gehuwd met Martha Maria Baetens

Zicht op Boulogne dat op 25 mei 1940 viel (Foto: Franceinfo)

Categorieën
Begraafplaats Erepark

DE DECKKER ALBERT

ALBERT DE DECKKER

INDEX EREPARK

Albert Leopold De Deckker °Pau (F) 20-2-1915 +Montreuil-sur-Mer (F) 21-5-1940

Ongehuwd, Soldaat 1e regiment genie, 1e bataljon/1D, 1e compagnie stamnummer 175/14783 K. Begraven in  Montreuil-sur-Mer1Montreuil-sur-Mer werd op 4 september 1944 bevrijd door de Canadezen, dezelfde dag dat Boom werd bevrijd.. Herbegraven in Boom op 24 september 1949. Woonachtig Rubensstraat 74.

Zoon van Willem & Eliza Constantia Dyck

Herbegrafenis van Albert op het erepark

Foto uit een fotoreeks die je hier compleet kan bekijken.

Categorieën
Begraafplaats Erepark

DE PAUW FRANS

FRANS DE PAUW 

INDEX EREPARK

Frans Emiliaan De Pauw °Boom 30-7-1912 +Boom 14-7-1993 

Sectorleider verzetsgroep Witte Brigade Boom-Marcel Louette

Zoon van Jan Hendrik & Rozalia Budts
Gehuwd met Hortensia Joris

 

Categorieën
Begraafplaats Erepark

CAREMANS BERNARD

BERNARD CAREMANS 

INDEX EREPARK

Bernard Maria Caremans °Boom 17-8-1922 +Brugge 3-4-2003
Begraven op het erepark op 11 april 2003

Lid verzetsgroep De Zwarte Hand

Cinema uitbater
Zoon van Jan Constant (begraven op het erepark) & Germanie Catharina De Vocht
Gehuwd met Adrienne Costermans. 

Zijn jongere neef Bernard (Frans) Caremans °15/02/1924 werd opgepakt. Bernard (Maria) Caremans °17/8/1922 ,met dezelfde naam, woonde in hetzelfde gebouw.
Hij was wel actief bij De Zwarte Hand maar had de aansluitingspapieren nog niet ondertekend en werd ongemoeid gelaten. (info: www.getuigen.be/dezwartehand)

 

Categorieën
Begraafplaats Erepark

DE ROOVERE KAREL

KAREL DE ROOVERE

INDEX EREPARK

Karel Jan De Roovere °Rotterdam 16-10-1918 +Humbeek 17-5-1940

Ongehuwd, Soldaat 5e linieregiment, 7e compagnie stamnummer 105/87276. Begraven in Humbeek. Herbegraven in Boom op 4 juni 1940, naar het erepark overgebracht op 22 februari 1948. Woonachtig Van Leriuslaan 134.

Zoon van Antoon Albert & Adriana Maria Gelton

Op de website ‘Koninklijke Vereniging 5Linie Regiment vzw‘ wordt hulde gebracht aan de militairen die op 17 mei 1940 in Humbeek sneuvelden:  

Op 10 mei 1940 viel het Duitse leger onverwachts België binnen. Het 5 Linie was paraat en stond vanaf de eerste dag klaar om in actie te komen te Flémalle (Luik). Gedurende de dagen die daarna volgden, bezette het 5de Linie op 16 mei 1940 een verdedigingslijn ter hoogte van het kanaal te Humbeek (Grimbergen).

Tijdens de nacht van 16 op 17 mei 1940 slaagden Duitse  troepen erin onopgemerkt het kanaal over te steken. In het daarop volgend vuurgevecht sneuvelden 21 van onze militairen en 16 van het 2de Jagers te Voet. Voor deze gesneuvelden richtte de gemeente Humbeek een ereperk op in 1945, op de gemeentelijke begraafplaats. Op een grote herinneringsplaat staan de namen van onze gesneuvelden. Twee van hen liggen er nog steeds begraven. De anderen werden overgebracht naar het kerkhof van hun woonplaats.

Om de plaats waar de meeste gesneuvelden vielen was er sinds vele jaren een wegel zonder naam. Deze wegel is een verbinding tussen de Kerkstraat en de Sint-Romuldusstraat en werd dagelijks door veel inwoners gebruikt. Op zaterdag 3 juli 2004 werd aan die wegel een officiële naam gegeven, de 5de Linieweg.

Foto: Koninklijke Vereniging 5Linie Regiment vzw

Het was dank zij het bijzonder lovenswaardige initiatief van een aantal vaderlandslievende burgers van Humbeek dat deze naamgeving tot stand kwam. Zo gaf Humbeek een blijvend en zichtbaar aandenken aan de gebeurtenissen van 16 en 17 mei 1940.

Een oudstrijder van het 5 Linie, de heer Alfons Schockaert, die destijds aan de gevechten op 17 mei 1940 deelnam, mocht de naamplaat samen met burgemeester Eddy Willems onthullen. Een gewapend detachement van Bvr/5Linie met Vaandel en escorte, onder bevel van hun korpscommandant, bewees de militaire eer tijdens deze plechtigheid. Elk jaar op 11 november herdenkt de gemeente Humbeek de gesneuvelden van de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Alle oudgedienden van het 5 Linie zijn hier welkom. U zal getuige zijn van een waardige, ingetogen plechtigheid.

Categorieën
Begraafplaats Erepark

BOEY THEODOOR

THEODOOR BOEY

INDEX EREPARK

Theodoor Albrecht Alfons Boey °Boom 13-10-1919 +Gijzenzele 21-5-1940

Ongehuwd, Soldaat-militiaan 6e linieregiment, stamnummer 106/6784. Begraven in Gijzenzele door militairen. Herbegraven op het erepark op 22 februari 1948. Woonachtig Kerkhofstraat 143.

Zoon van Gerard Benedikt Ferdinand  & Anna Maria Kamiel de Wachter

Ondergetekende, reserve onderluitenant Vlaeminck I. E., Bazelstraat 102 Rupelmonde, verklaart hierbij dat soldaat milicien 1939 Boey Theodoor der 10de compagnie van het 6de linieregiment, op 21 mei 1940 te Gijzenzele  sneuvelde, gewond in den onderbuik door een bomscherf, bij een bevolen tegenaanval.
(bron: www.gijzenzele.be)

Categorieën
Begraafplaats Erepark

FRANQUET JEROME

JEROME FRANQUET

INDEX EREPARK

Jerome Hendrik Franquet °Houtave 23-10-1920 +Bulskamp 28-5-1940

Ongehuwd, Soldaat-militiaan 5e linieregiment, 1e compagnie (D.R.I./2e infanteriedivisie). Begraven in Bulskamp. Ontgraven door de familie, begraven in Boom op 19 juni 1940, overgebracht naar het erepark op 22 februari 1948. Woonachtig Velodroomstraat 75.

Zoon van Pieter Hendrik  & Blanca Maria Pattyn